Over liefde is al zoveel geschreven en toch blijft ze intrigeren, betoveren en zich in allerlei gedaantes en op verschillende momenten in ons leven op een integere, kwetsbare en vaak ontroerende manier met ons bemoeien.

 

Ik droom de liefde

ze zwerft soms eenzaam op het randje
van een uitzichtloos bestaan
of fladdert langs ramen
van dierbare namen
de liefde zoekt zwijgend
naar waar ze wil gaan

ze hunkert, ze hoopt
ze vertrouwt en ze geeft
ze tovert, verovert, ze voedt en ze leeft

magisch haast, haar zoete zachtheid
cirkelend als breekbaar licht
ik vang haar, ben haar,
onmiskenbaar
in de lach op jouw gezicht

ik droom haar als de avond valt
de maan de nacht ontmoet
en de zon haar met een buiging
van diep respect, opnieuw begroet

liefde is doen, liefde is leven
ze is op haar mooist
als je haar hebt gegeven

en als je haar krijgt
kwetsbaar en klein
dan voel je, dan weet je
ook jij mag er zijn

de magie van de Liefde
die heerlijke liefde
die zich duizenden jaren bewaarde

ze straalt en verlicht
als in een gedicht
en vertaalt het

in vrede op aarde