Kerstavond is bij mij thuis traditiegetrouw het moment waarop ik voor mijn kinderen, pleegkinderen en aanhang een kerstdiner kook. Een normaal gesproken vaak stil huis vult zich meestal al vanaf de 23e met tig paar schoenen onder de trap, cadeautjes, kersttruien, vrolijke stemmen en gezelligheid. We koken, rommelen met nieuwe recepten, hebben fijne gesprekken, doen spelletjes, kibbelen om oude en vertrouwde ergernissen en genieten vooral van het weer even samen zijn. Maar in de mooi versierde boom hangt deze kerst ook een gebroken relatie. En gebrek aan zelfvertrouwen, onzekerheid, het gemis van een paar hele lieve mensen in ons leven, vermoeidheid en twijfels over welke kant we op willen. We geven elkaar cadeautjes en lezen gedichten voor. Er wordt gelachen en gehuild. Alles is er en toch ook weer even niet.

Vanmiddag is iedereen vertrokken. Het huis is weer leeg en stil. Mijn kerstdiner is voorbij, maar dat van jullie waarschijnlijk nog niet.

Eet smakelijk en geniet ervan… samen met de mensen die je dierbaar zijn!

Liefs en fijne dagen,

Margreet