Elk jaar in oktober organiseert Stichting Levende Namen in Lochem een herdenkingsavond op de Nieuwe Begraafplaats in Lochem. De prachtige en door fakkels verlichte looproute voert langs heel veel verschillende kunstvormen, die elk op hun eigen manier troosten en ontroeren, zoals bijvoorbeeld het poëzielaantje, waar gedichten worden voorgelezen over rouw en verlies. Dat was ook dit jaar weer heel mooi om te doen, net als het voorlezen van het openingsgedicht, dat ik op verzoek van de organisatie schreef voor al die vrijwilligers die zich jaar in jaar uit belangeloos inzetten om dit mooie en bijzondere evenement steeds weer opnieuw vorm te geven.

 

Het legioen

Ik doop mijn pen in dankbaarheid
om dit gedicht te schrijven
de woorden zoeken zelf hun weg
ik weet niet waar ze blijven

maar als ze zich geordend hebben
en ik kan lezen wat er staat
vertellen ze het mooie sprookje
van de kleine heilsoldaat

die zonder plicht
en in de schaduw
vrijwillig aan de wereld bouwt
en stil en op de achtergrond
verloren namen
levend houdt

samen vormen zij een leger
een groot, onmisbaar legioen
zonder wie geen bloem zou bloeien
en geen mens er toe zou doen

ik doop mijn pen in dankbaarheid
en al mijn woorden samen
zingen in een prachtig koor
vandaag ook jullie namen

want dankzij jullie branden kaarsen
dankzij jullie danst het licht
en drijft de naam
van wie ooit waren

voor altijd mee
in dit gedicht….