Haperdagen

We roepen allemaal dat we ‘dicht bij onszelf’ moeten blijven. Soms lukt het en soms ook helemaal niet. Van die dagen vol oude valkuilen, waar je dan toch weer intuint. Haperdagen noem ik ze.

Heb jij dat ook?

Het zal ongetwijfeld herkenbaar zijn. Dat gevoel dat af en toe de emmer overloopt, dat je geleefd wordt en dat je zin hebt om de eerste de beste afslag te nemen, op zoek naar een stukje rust en ruimte. Even weer voelen waar het echt om gaat. Te veel stemmetjes in je hoofd, die soms zoveel lawaai maken, dat je jezelf niet meer verstaat.

Pluk een gedicht!

Wekelijks berichten of posts op social media, nieuwsbrieven om je volgers up-to-date te houden… het lijkt goed te zijn voor algoritmes, naamsbekendheid, positionering in de markt en misschien nog wel veel meer mooie dingen. Ik heb er vorig jaar zelfs een cursus voor gevolgd, maar ben er helaas niet zo goed in.

Kerst 2017… bon apetit!

Kerstavond is bij mij thuis traditiegetrouw het moment waarop ik voor mijn kinderen, pleegkinderen en aanhang een kerstdiner kook.

Een normaal gesproken vaak stil huis vult zich meestal al vanaf de 23e met tig paar schoenen onder de trap, cadeautjes, kersttruien, vrolijke stemmen en gezelligheid. We koken, rommelen met nieuwe recepten, hebben fijne gesprekken, doen spelletjes, kibbelen om oude en vertrouwde ergernissen en genieten vooral van het weer even samen zijn.